قطع کامل آب آشامیدنی منطقه «تیلویی» از اواخر مهرماه ۱۴۰۵، بحران تازه‌ای را برای ساکنان این منطقه رقم زده است. این فاجعه انسانی و زیست‌محیطی در پی فعالیت‌های صنعتی معدن طلای تفتان و انفجارهای مکرر معدن‌کاوی رخ داده که به مسدود شدن مسیر چشمه‌ها، خشک شدن قنات تاریخی «کهن‌شور» و نابودی منابع آب‌های زیرزمینی منجر شده است.
نابودی کشاورزی، باغداری و دامداری به عنوان ارکان اصلی معیشت بومیان منطقه، در کنار انباشت پسماندهای خطرناک معدنی، زندگی شهروندان بلوچ را به لبه پرتگاه فرکاسته است.
نهادهای حقوق بشری خواستار ورود فوری مجامع مستقل برای توقف این فجایع زیست‌محیطی و جبران خسارات وارده به ساکنان محروم منطقه شده‌اند.
Leave a Reply