در تاریکترین روزهای تاریخ معاصر ایران، زمانی که سلولهای زندانهای جمهوری اسلامی از ارادههای پولادین پر شده است، صدایی از ژرفای بندها به گوش رسید که دیوارها را درنوردید.
جمعی از زندانیان سیاسیِ دربند، با انتشار پیامی صمیمانه به مناسبت بیستودوم مهرماه، زادروز علیاحضرت شهبانو فرح پهلوی را تبریک گفتند؛ پیامی که بیش از یک تبریک ساده، تجدید میثاق با ارزشهای ملی، فرهنگی و تاریخی ایرانزمین است.
امضاکنندگان این بیانیه – از جمله زندانیان سیاسی نامآشنایی چون بهفر لالهزاری، آرین غلامی، فرشته سوری و دیگر همراهان – در شرایطی این پیام را نگاشتهاند که زیر سختترین فشارها و حبسهای سیاسی قرار دارند.
آنان در نامهی خود، شهبانو فرح پهلوی را نماد پاسداشت فرهنگ، هنر و میراث ملی ایران خوانده و تأکید کردهاند که در روزگار رنج و اندوه کنونی، باور به آزادی و کرامت انسانی، چراغ راه ایستادگی آنان است.
این نامهی سرگشاده، حامل پیامی سترگ برای جامعه است: پیوند ناگسستنی میان نسل مبارز امروز در داخل زندانها و ریشههای اصیل تاریخ معاصر ایران.
زندانیان سیاسی با آرزوی برپایی جشنی بزرگ در «ایرانی آزاد و آباد در کنار خاندان پهلوی»، به حاکمان استبداد نشان دادند که زنجیر و زندان توان شکستن ارادهی ملتی را که به فردایی روشن چشم دوخته است، ندارد.


Leave a Reply