دولت جمهوری اسلامی پس از ۹ ماه تاخیر فرساینده، مبلغ کالابرگ الکترونیک را از یک میلیون به یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسانده است؛ رقمی طنزگونه و قطره‌چکانی که در برابر اقیانوس تورم و گرانی سرسام‌آور، حتی هزینه‌های اولیه زنده ماندن خانوارهای تهیدست را پوشش نمی‌دهد.
شهرام مبصر، فعال حقوق معلولان، با بیانی تکان‌دهنده این فاجعه را عیان می‌کند: بهای تنها یک بسته پوشینه بزرگسالان از یک میلیون تومان فراتر رفته است و فردی با مصرف روزانه چهار پوشینه، کل این سهمیه را در دو روز و نیم دود می‌کند. افزایش ۵۰۰ هزار تومانی دولت، هزینه‌ی حتی یک بسته پوشینه را هم تامین نمی‌کند چه رسد به هزینه‌های سرسام‌آور یک ماه زندگی. هم‌زمان، طرح‌های فریبکارانه‌ای موسوم به «اقتصاد مقاومتی» در مجلس دلالان در حال خاک خوردن است و تیم اقتصادی دولت پزشکیان در مهار نرخ ارز و تورم کاملاً به گل نشسته است.
واقعیت تلخ این است که اقتصاد ویران ایران محصول چهار دهه رانت، فساد و سیاست‌های ویرانگر ساختار جمهوری اسلامی است.
جنگ اخیر تنها شتاب‌دهنده‌ای بر این سقوط آزاد بوده است؛ کمااینکه آمارهای تکان‌دهنده نشان می‌دهند درآمد سرانه ناخالص داخلی ایران از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ بیش از ۴۶ درصد آب رفته است، در حالی که در همین بازه زمانی، ترکیه رشد ۷۰ درصدی را ثبت کرده است. تا زمانی که این ریشه فساد خشک نشود، سفره‌های مردم هر روز خالی‌تر و فقر دستاورد محتوم حاکمیت آخوندی خواهد بود.
Leave a Reply