نان، این سادهترین و ابتداییترین قوت لایموت مردم، در زاهدان به ابزاری برای تحقیر و فشار اقتصادی تبدیل شده است. گزارشها حاکی از آن است که کیفیت نان به پایینترین حد خود رسیده، وزن چانهها کاهش یافته و قیمتها سر به فلک کشیده است.
در حالی که صدای اعتراضی شهروندان از راهروهای بیرونق بازرسی و نظارت بینتیجه بازمیگردد، صفهای طولانی نانواییها به صحنههای روزمره فرسایش روحی مردم تبدیل شده است.
بیتوجهی سیستماتیک به مطالبات معیشتی مردم زاهدان، گواهی دیگر بر سیاستهای استثمارگرانهای است که هدف آن درگیر کردن شهروندان با بقای روزمره و دور کردن آنها از مطالبات کلان سیاسی و مدنی است.


Leave a Reply