سرگرد «مهدی جمشیدی»، از عوامل شناختهشده سرکوب در فاریاب، شامگاه ۱۶ مهرماه با اصابت هفت گلوله افراد مسلح از پای درآمد.
اطلاعات میدانی نشان میدهد این فرمانده نظامی همان کسی است که در ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، فرماندهی یورش وحشیانه به تجمع مسالمتآمیز اهالی روستای پشموکی را بر عهده داشت؛ تجمعی که در آن زنان بلوچ به دلیل اعتراض به غارت معدن کرومیت منطقه، با باتوم و مشت و لگد سرکوب شده و به خاک و خون کشیده شدند.
هلاکت این مهره سرکوب، تنها چند ماه پس از ضربوجرح زنان معترض، پیام روشنی برای ماشین ارعاب جمهوری اسلامی دارد: حافظه جمعی مردم جنایات را فراموش نمیکند و خیابانهای شهر دیگر حاشیه امنی برای آمران و عاملان سرکوب و خشونت نخواهد بود.


Leave a Reply