پایان هفت سال خونریزی؛ سایه صلح مردمی بر سر زاهدان در غیاب حاکمیت

در فقدان یک سیستم قضایی عادلانه و کارآمد که همواره از شکاف‌های قومی برای بقای خود بهره برده است، جامعه مدنی و سنتی بلوچستان روز پنجشنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵، گامی بزرگ برای همبستگی برداشت. 

اعضای دو تیره «لوارزهی» از طایفه براهویی و طایفه «نارویی» در شهرستان زاهدان، پس از هفت سال درگیری فرسایشی و خونبار، با مداخله مستقیم و پادرمیانی ریش‌سفیدان به صلح و سازش دست یافتند.

این درگیری‌های طولانی‌مدت که طی سال‌های گذشته به قیمت جان باختن شماری از شهروندان هر دو طایفه تمام شده بود، همواره با بی‌تفاوتی معنادار نهادهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی همراه بود؛ نهادهایی که بارها نشان داده‌اند تداوم ناامنی‌های طایفه‌ای را ابزاری برای توجیه حضور نظامی سنگین خود در منطقه می‌دانند. 

مراسم صلح زاهدان با حضور معتمدان محلی، خط پایانی بر این چرخه خشونت کشید و ثابت کرد که ساختار سنتی و مردمی بلوچستان، بسیار کارآمدتر از نهادهای حکومتی توانایی مدیریت بحران، برقراری آرامش و خنثی‌سازی فتنه‌های داخلی را دارد.