پروژه نظامی‌سازی سیستان و بلوچستان با استقرار گسترده شبه‌نظامیان خارجی ابعاد نگران‌کننده‌تری به خود گرفته است.
گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که نیروهای لشکر فاطمیون و زینبیون، که سابقه جنگ‌های نیابتی در سوریه را دارند، از سطح پایگاه‌ها خارج شده و مستقیماً وارد فاز گشت‌زنی و بازرسی در روستاها و مناطق مسکونی بلوچ‌نشین شده‌اند.
حضور این نیروهای غیربومی که هیچ‌گونه شناختی از بافت حساس اجتماعی و فرهنگی منطقه ندارند، با ایجاد مزاحمت‌های آشکار برای شهروندان همراه بوده است. اوج این تقابل فرهنگی در منطقه «سمسور» گزارش شده است؛ جایی که پرس‌وجوی شبه‌نظامیان فاطمیون از اهالی درباره نحوه «ازدواج موقت» با واکنش به‌شدت منفی و خشم ساکنان محلی روبه‌رو شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، دامنه استقرار این نیروها اکنون مناطق وسیعی را در بر گرفته است:
شمال و مرکز استان: روستاهای لادیز، پشت سد گزو و جون‌آباد (میرجاوه)، منطقه پدگ، کورین و رودماهی (زاهدان) و مناطقی در اطراف زابل.
جنوب استان: شهر‌دراز و حومه ایرانشهر، چابهار، کنارک، زرآباد، راسک، گشت و سیب و سوران.
سپاه پاسداران در روزهای اخیر طی جلسه‌ای در «بام زاهدان» با شماری از سران طوایف، این لشکرکشی را تحت عنوان «تأمین امنیت» توجیه کرده است؛ اما خلع ید نیروهای بومی و واگذاری پایگاه‌های محلی بسیج به این شبه‌نظامیان افغانستانی و پاکستانی، موجی از نارضایتی را حتی در میان نیروهای بومی وابسته به حاکمیت ایجاد کرده است.
کارشناسان معتقدند جمهوری اسلامی با این آرایش نظامی جدید، در حال آماده‌سازی نیروی سرکوب غیرایرانی برای مقابله با هرگونه خیزش و ناآرامی احتمالی در آینده است.
Leave a Reply