سرگردانی هزاران کامیون ترانزیتی ایران در گذرگاههای مرزی پاکستان، ترکیه و افغانستان، نماد بارز بنبست کامل در دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی است.
در حالی که کشورهای منطقه به سرعت در حال توسعه مسیرهای جایگزین و امن تجاری هستند، رژیم ایران به دلیل تحریمها و تنشآفرینیهای منطقهای، در تامین یک شبکه زمینی پایدار ناکام مانده است.
صدها کامیون حامل اقلام صادراتی و کشاورزی روزها در گرمای طاقتفرسای مرز پاکستان متوقف ماندهاند و رانندگان بدون کمترین امکانات زیستی رها شدهاند.
توقف صادرات، فساد محمولهها و افزایش شدید بروکراسی مرزی، هزینههای حملونقل را به شدت بالا برده است؛ هزینهای که به گفته کارشناسان اقتصادی، تا یکسوم قیمت نهایی کالاها را در بازارهای داخلی افزایش میدهد.
شکست استراتژی «نگاه به شرق» و ناکارآمدی مسیرهای جایگزین مانند دریای کاسپین، نشان میدهد که تاوان سیاستهای انزواطلبانه حاکمیت را مصرفکنندگان ایرانی با تحمل تورمهای کمرشکن در تامین مایحتاج روزانه خود میپردازند.


Leave a Reply