‏مافیای آب سپاه در باهوکلات؛ خندق‌های «ماهان» چگونه گلوی تشنه مردم را می‌فشارند؟

‏بحران بی‌آبی در ده‌ها روستای بخش باهوکلات، دیگر یک معضل اقلیمی نیست، بلکه خروجیِ مستقیم سیاست‌های غارتگرانه و مافیای آب وابسته به نهادهای قدرت است.

‏گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که با وجود وجود منابع آبی و رهاسازی منظم آب از سد پیشین (هر ۱۴ الی ۱۵ روز)، مردم روستاهایی نظیر «شهبیک‌زهی»، «پنجشنبه‌بازار» و «کچ‌دنسر» همچنان برای تامین قطره‌ای آب آشامیدنی باید گالن‌های ۲۰ لیتری را کیلومترها به دوش بکشند.

‏شواهد حاکی از آن است که شرکت «ماهان» (از مجموعه‌های اقتصادی وابسته به سپاه پاسداران)، با غصب اراضی بومیان و حفر کانال‌ها و هوتگ‌های اختصاصی به طول ده‌ها کیلومتر، شریان حیاتی آب منطقه را به انحصار خود درآورده است. این شرکت آبی را که می‌تواند نیاز دو ماهِ مردم محروم منطقه را تامین کند، در کمتر از ۱۰ روز می‌بلعد تا آن را صرف پروژه‌های تجاری و فروش کند.

‏در سوی دیگر، در خط انتقال «شیرگواز» که وظیفه آبرسانی به ۲۰ تا ۳۰ روستا را دارد، از ۵ پمپ شناورِ استاندارد، تنها دو پمپ (آن هم برای تامین منافع چند فرد بانفوذ) روشن نگه داشته می‌شود.

‏این کاهش عامدانه فشار آب باعث شده تا لوله‌های فرعی روستاها کاملاً خشک بمانند و مردم، قربانیِ مستقیمِ آپارتاید آبی و سودجویی نهادهای نظامی شوند.