تعقیبوگریزهای مرگبار توسط نیروهای نظامی و انتظامی در جادههای سیستان و بلوچستان، دیگر نه یک استثنا، که به یک رویه روزمره برای کشتار جوانان محروم این خطه تبدیل شده است. کشته شدن سه جوان بلوچ در کمتر از ۲۴ ساعت در روز پنجشنبه ۲۹ مرداد، بار دیگر نشان داد که جان شهروندان در این استان، فاقد هرگونه ارزش برای ساختار حاکم است.
بامداد پنجشنبه، جادههای زابل شاهد مرگ تراژیک «منصور قلجایی»، جوان ۲۴ ساله اهل هیرمند بود. وی که در حال بازگشت از یک مراسم عروسی بود، در تاریکی شب با خودرویی پلاکشخصی و حامل افراد مسلح روبرو میشود. منصور به گمان اینکه در دام سارقان مسلح جادهای افتاده است، از توقف امتناع میکند. تعقیبوگریز بیضابطه مأموران لباسشخصی مبارزه با مواد مخدر، در نهایت منجر به انحراف خودروی منصور، برخورد با تیر برق و جانباختن دلخراش او میشود. اوج توحش و بیمسئولیتی آنجاست که مأموران حکومتی پس از رقم زدن این فاجعه، بدون هیچگونه امدادرسانی، صحنه را ترک میکنند.
اما ماشین کشتار جمهوری اسلامی در این روز به همین یک قربانی بسنده نکرد. در سحرگاه همان روز و در حادثهای مشابه در بندرعباس، دو سوختبر محروم بلوچ به نامهای «یاسر سالارزهی» (۱۸ ساله) و «احمد ساقزهی» (۲۶ ساله)، در جریان تعقیبوگریز جنونآمیز نیروهای نظامی دچار سانحه شدند. خودروی آنها پس از برخورد با یک خودروی دیگر آتش گرفت و این دو جوان که برای لقمهای نان به این شغل پرخطر روی آورده بودند، زندهزنده در میان شعلههای آتش جان باختند.
این کشتارهای سریالی و مصونیت آهنین نیروهای نظامی از هرگونه پیگرد قانونی، ثابت میکند که حاکمیت، سیستان و بلوچستان را نه یک استان، بلکه یک «منطقه جنگی» میپندارد که ریختن خون جوانان در آن نیازی به پاسخگویی ندارد.
Leave a Reply