روز سهشنبه ۱۳ مردادماه ۱۴۰۵، پرونده جانباختن یکی دیگر از نیروهای بومی انتظامی در استان سیستان و بلوچستان با مرگ «نورالله نارویی» بسته شد.
این مامور انتظامی که صبح روز ۴ مردادماه در پی حمله مسلحانه افراد ناشناس در منطقه سرزه ایرانشهر به شدت مجروح شده بود، پس از ۹ روز تحمل درد و رنج ناشی از جراحات، جان خود را از دست داد.
گزارشهای اختصاصی حاکی از آن است که خودروی سمند پلاک شخصی متعلق به فراجا، در حالی که سرنشینان آن لباس شخصی بر تن داشتند، هدف رگبار گلوله سرنشینان یک خودروی پژو قرار گرفته است. نورالله نارویی، فرزند سید و از اهالی بومی شهر بزمان، از کارکنان بخش گزینش فرماندهی انتظامی ایرانشهر بود.
این رویداد بار دیگر پرده از دو فاجعه ساختاری در سیستان و بلوچستان برمیدارد: نخست، ناامنیهای فزاینده و رهاشدگی این استان مرزی که روزانه قربانی میگیرد و گروههای مسلح به راحتی در آن جولان میدهند؛ و دوم، محرومیت شدید در زیرساختهای درمانی.
نورالله نارویی پس از مجروحیت ابتدا به بیمارستان خاتمالانبیا ایرانشهر، سپس به زاهدان و در نهایت به دلیل وخامت حال و فقدان امکانات پزشکی مناسب به تهران منتقل شد، اما این انتقال دیرهنگام نتوانست جان او را نجات دهد. جمهوری اسلامی در حالی ادعای تامین امنیت دارد که حتی نیروهای زیرمجموعه خود نیز از گزند این چرخه خشونت و بیکفایتی در امان نیستند. تاکنون هیچ گروهی مسئولیت این حمله را نپذیرفته و از سرنوشت نیروی دوم مجروحشده نیز اطلاع دقیقی در دست نیست.


Leave a Reply