بامداد روز سهشنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵، ماشین سرکوب و اعدام بار دیگر در میدان علیخانی شهر اصفهان به کار افتاد و احکام اعدام دو زندانی سیاسی به نامهای «ابوالفضل سپاهی» و «امیرحسین صفری» در ملأعام به اجرا درآمد.
این اقدام سبعانه اما با سکوت مردم همراه نشد؛ گزارشهای میدانی حاکی از خشم و اعتراض گسترده شهروندان حاضر در محل اجرای حکم است که با سرکوب شدید، حضور سنگین نیروهای یگان ویژه و حتی شلیک مستقیم گلوله برای متفرق کردن تجمعکنندگان مواجه شد.
دستگاه قضایی جمهوری اسلامی و رسانه وابسته به آن (خبرگزاری میزان) تلاش کردهاند تا با طرح اتهاماتی نظیر «استفاده از سلاح سرد» و «حمله به مأموران انتظامی در جریان خیزش سراسری ۱۴۰۴»، این اعدامها را توجیه کنند. با این وجود، فعالان و نهادهای حقوق بشری این ادعاها را فاقد وجاهت قانونی دانسته و تأکید دارند که اعترافات این دو زندانی زیر شکنجههای شدید جسمی و روانی و در سلولهای انفرادی اخذ شده است.
خانوادههای دادخواه این دو جانباخته پیشتر بارها نسبت به روند ناعادلانه دادرسی، محرومیت از حق دسترسی به وکیل انتخابی و فشارهای امنیتی هشدار داده بودند. اجرای علنی این احکام و سرکوب خشونتآمیز معترضان در اصفهان، بار دیگر نشاندهنده هراس سیستم از همبستگی مردمی و تلاش برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه است. نهادهای بینالمللی حقوق بشری خواستار واکنش قاطع جهانی به تداوم اعدامها و نقض سیستماتیک حق حیات در ایران شدهاند.
دیدگاهتان را بنویسید