شکنجه، اسید و سوزاندن پیکر بیجان یک کودک ۹ ساله؛ جنایتی که ماههاست در بایگانی بیتفاوتی نهادهای قضایی خاک میخورد.
در میان سکوت خبری و قطع عامدانه اینترنت توسط حکومت در اواخر فروردینماه ۱۴۰۵، یکی از تکاندهندهترین جنایات سال در شهر گُشت سراوان رقم خورد. پیکر بیجان «فاطمهزهرا حسینبر»، کودک ۹ ساله بلوچ که روز جمعه ۲۸ فروردین ربوده شده بود، سه روز بعد در حالی در میان زبالههای شهری کشف شد که در پلاستیک پیچیده و به آتش کشیده شده بود.
گزارشهای درز کرده از پزشکی قانونی ابعاد دهشتناکی از این جنایت را روایت میکند: دست و پای شکسته، شکنجه، خفگی و در نهایت فرو کردن جسمی نوکتیز در قلب این کودک بیگناه. گزارشها همچنین حاکی از احتمال اسیدپاشی بر صورت او برای جلوگیری از شناسایی هویت است.
اکنون و با گذشت چند ماه از خاکسپاری فاطمهزهرا، نهادهای انتظامی و قضایی که مدعی اشراف اطلاعاتی هستند، در برابر شناسایی و محاکمه عاملان این توحش مطلق روزه سکوت گرفتهاند.
این انفعال، بار دیگر ثابت میکند که خون شهروندان بلوچ در سیستم قضایی جمهوری اسلامی فاقد ارزش و اعتبار است.
دیدگاهتان را بنویسید