زاهدان تشنه است و آب، کالایی لوکس برای بقا. در حالی که مقامات جمهوری اسلامی مدام از دستاوردهای پوشالی خود دم میزنند، قطعیهای مکرر و گاه چهار روزه آب در زاهدان، زندگی هزاران خانوار را در گرمای طاقتفرسای تابستان فلج کرده است.
گزارشها حاکی از آن است که از زیباشهر و مهرشهر تا حاشیه و مرکز شهر، شبکههای آبرسانی کاملا خشکیدهاند و مردم برای زنده ماندن چارهای جز خرید آب از تانکرهای خصوصی ندارند.
هزینه پر کردن هر مخزن آب اکنون به یک تا یکونیم میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که در سایه فروپاشی اقتصادی فعلی، پرداخت آن برای بسیاری از خانوادههای محروم سیستان و بلوچستان غیرممکن است.
یکی از شهروندان با اشاره به ناتوانی در پرداخت این هزینههای نجومی میگوید: «با این وضعیت اقتصادی، توان پرداخت یک میلیون تومان برای هربار خرید آب را نداریم؛ خانوادههایی هستند که فقط با چند دبه آب روزها را سر میکنند.»
اعتراف محمدرضا کوچکزایی، عضو شورای شهر زاهدان به کمبود یکسوم از آب مورد نیاز شهر و توقف پروژههای انتقال آب، بار دیگر نشاندهنده بیکفایتی ساختاری و بیتفاوتی سیستماتیک حاکمیت نسبت به ابتداییترین حقوق شهروندان، یعنی حق دسترسی به آب آشامیدنی است.
دیدگاهتان را بنویسید