ماشین سرکوب و اعدام جمهوری اسلامی، این بار جان جوانی را گرفت که در زمان وقوع جرم تنها یک کودک ۱۴ ساله بود. سحرگاه سهشنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵، حکم اعدام «میثم ایرندگانی»، کودکمجرم بلوچ، در زندان ایرانشهر به اجرا درآمد تا برگ سیاه دیگری بر کارنامه ضدبشری قوه قضاییه افزوده شود.
داستان میثم، تراژدی بیعدالتی محض است. او چهار سال پیش، در سن ۱۴ سالگی، در دفاع از پدربزرگش در برابر اوباشی که قصد اوراق کردن یک خودروی سرقتی را داشتند، ناخواسته مرتکب قتل شد. او که خود را تسلیم قانون کرده بود، در زندان مسیر اصلاح را در پیش گرفت و حافظ کل قرآن شد؛ اما دستگاه قضایی که ادعای رافت اسلامی دارد، بدون توجه به دفاع مشروع، سن قانونی او در زمان جرم (که اعدامش را طبق قوانین بینالمللی ممنوع میکند) و تلاشش برای بازپروری، او را در ۱۸ سالگی به چوبه دار سپرد.
اعدام میثم ایرندگانی، بار دیگر نشان داد که سهم شهروندان بلوچ از سیستم قضایی ایران، تنها طناب دار است.
نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به آمار وحشتناک اعدامها در بلوچستان هشدار دادهاند؛ سیستمی که به جای مجازات سارقان و اوباش، کودکی که از جان خانوادهاش دفاع کرده بود را اعدام میکند.
دیدگاهتان را بنویسید