نقشه ایران این روزها به صحنه تقابل روزمره نیروی کار با کارفرمایان دولتی و خصولتی تبدیل شده است. گزارشها حاکی از آن است که بحران اقتصادی، سفره کارگران را به نقطه صفر رسانده و موجی از اعتراضات هماهنگ اما پراکنده را رقم زده است.
در شمالغرب کشور، چرخهای کارخانه تاریخی «ماشینسازی تبریز» با تجمع کارگران بخش ریختهگری در اعتراض به ماهها حقوق معوقه از حرکت ایستاد.
در مرکز، متقاضیان مستأصل پروژه ۸۱۱۲ واحدی «نهضت ملی مسکن» در اراک، پس از سالها بدعهدی و فریبکاری دولت، تحصن خود را به ششمین روز کشاندهاند؛ پروژهای که قرار بود سرپناهی برای قشر ضعیف باشد، اکنون به نماد کلاهبرداری دولتی تبدیل شده است.
در جنوب اما، پاسخ مطالبهگری با سرکوب داده میشود؛ اداره آبفای ماهشهر به جای پاسخگویی به مطالبات به حق کارگران، بیش از ۳۰ نفر از آنان را به صورت دستهجمعی اخراج کرد. این زنجیره از تبریز تا اراک و ماهشهر، تصویری واضح از اقتصاد ورشکستهای است که در آن سهم کارگر، یا کارِ بیمزد است، یا اخراج و آوارگی. فرمانی که نشان میدهد کاسه صبر جامعه کارگری ایران در حال لبریز شدن است.
دیدگاهتان را بنویسید