بامداد دوشنبه ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵، لرزشهای متوالی زمین بار دیگر خواب را از چشمان مردم غرب کشور ربود. دو زمینلرزه به بزرگی ۵/۲ و سپس ۵/۷ ریشتر در منطقه کوزران استان کرمانشاه رخ داد و لرزش آن در استانهای ایلام، مرکزی، همدان، کردستان و لرستان نیز احساس شد.
اگرچه سازمان مدیریت بحران از اعزام تیمهای ارزیاب خبر داده، اما وقوع این زلزلهها بلافاصله کابوس تلخ زلزله ۷/۳ ریشتری آبان ۱۳۹۶ را در ذهن مردم کرمانشاه زنده کرد؛ فاجعهای که در آن بیش از ۶۰۰ نفر جان باختند و هزاران نفر به دلیل سوءمدیریت، فساد در ساختوسازهای دولتی (مانند مسکن مهر) و رهاشدگی از سوی حکومت، ماهها و سالها در چادرها و کانکسها آواره ماندند.
مردم کرمانشاه بهخوبی میدانند که در ساختار فاسد و ناکارآمد جمهوری اسلامی، «مدیریت بحران» تنها یک نام نمایشی است. فقدان زیرساختهای مقاوم، تخصیص بودجههای کشور به نهادهای سرکوبگر و نیابتیها به جای ایمنسازی شهرها، باعث شده تا هر پدیده طبیعی در ایران پتانسیل تبدیل شدن به یک فاجعه ملی را داشته باشد.
دیدگاهتان را بنویسید