بحران آب در ایران از مرز «تنش» گذشته و به «ورشکستگی مطلق» رسیده است؛ واقعیتی که مقامات حکومتی با واژهسازی سعی در پنهان کردن آن دارند.
«هاشم امینی»، رئیس هیئت مدیره شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، در اعترافی دیرهنگام اعلام کرده است که ۵۸ شهر در ۲۳ استان ایران با تنش شدید منابع آبی روبهرو هستند. او با اشاره به شش سال خشکسالی پیاپی تأیید کرد که حتی استانهای تهران، مرکزی، همدان و کلانشهر مشهد با وجود برخی بارندگیها، همچنان در وضعیت قرمز قرار دارند. هماکنون صدها روستا و محله در سراسر ایران به دلیل ناتوانی حکومت در مدیریت منابع، با تانکرهای سیار آبرسانی میشوند.
با این حال، کارشناسان مستقل معتقدند ابعاد فاجعه بسیار فراتر از آمارهای رسمی است.
«علی سیفالدینی»، پژوهشگر برجسته حوزه منابع آب و هیدرولوژی، در تحلیلی هشداردهنده تأکید میکند که ایران نه با یک «تنش موقت»، بلکه با «ورشکستگی آشکار آبی» و ناترازی مزمن در حوضههای آبریز مواجه است.
به گفته این پژوهشگر، حاکمیت نباید با استناد به میانگین بارشهای مقطعی یا آمار پرشدگی چند سد، به مردم آدرس غلط و امیدهای واهی بدهد.
غارت آبهای زیرزمینی، سدسازیهای غیراصولی سپاه و فقدان مدیریت علمی، ایران را در لبه پرتگاه یک فروپاشی سرزمینی قرار داده است و پنهانکاری مقامات تنها روند این نابودی را تسریع میکند.
دیدگاهتان را بنویسید