استثمار کارگران و بیتفاوتی سیستماتیک جمهوری اسلامی نسبت به اقشار آسیبپذیر بار دیگر در سراوان چهرهی خشن خود را نشان داد. امروز پنجشنبه ۱۱ تیرماه ۱۴۰۵، گزارشها حاکی از اخراج گروهی و بیرحمانه حدود ۴۰ تن از کارگران روزمزد شهرداری سراوان است؛ کارگرانی که تنها جرمشان، درخواست حقوق بدیهی و قانونیشان بوده است.
این کارگران که بین یک تا سه سال عمر خود را صرف خدمت در شهرداری کردهاند، تنها ۱۱ میلیون تومان حقوق دریافت میکردند؛ مبلغی که در شرایط تورم افسارگسیختهی کنونی، حتی هزینههای اولیه یک هفتهی یک خانوار را نیز پوشش نمیدهد. مسئولان شهرداری سالها با وعدهی دروغین «استخدام رسمی» این کارگران را به بیگاری کشیده بودند.
پس از آنکه کارگران، مستأصل از فشارهای اقتصادی، خواستار تعیین تکلیف قراردادها، برخورداری از بیمه و افزایش دستمزد شدند، با مشت آهنین و ادبیات تهدیدآمیز مدیران شهری مواجه شدند. در نهایت در روز دوشنبه ۸ تیرماه، از ورود آنها به محل کار جلوگیری شد.
عمق فاجعه زمانی مشخص میشود که بدانیم این کارگران اخراجی، بین ۳ تا ۴ ماه است که همین حقوق ناچیز خود را نیز دریافت نکردهاند. ورود نمایشی اداره کار به این پرونده نیز هیچ دستاوردی نداشته و شهرداری در حاشیه امن بیقانونی، به راحتی احکام اخراج را اجرایی کرده است.
اکنون دهها خانواده در سراوان، بدون هیچ چشماندازی برای تأمین نان شب خود، در بلاتکلیفی مطلق رها شدهاند؛ تصویری روشن از رویکرد حاکمیتی که پاسخ عدالتخواهی کارگران را با قطع کردن نان آنها میدهد.
دیدگاهتان را بنویسید