اضمحلال معیشت در مرزهای محرومیت؛ بازی کثیف حاکمیت با «سبد کالا» در چابهار

بحران ساختاری اقتصاد ایران این بار در قالب طرح‌های نمایشی «حمایت معیشتی» در چابهار چهره واقعی خود را نشان داده است.

گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که اعتبار موسوم به «سبد کالا» به رقمی پوشالی و بی‌ارزش تبدیل شده که دسترسی به آن برای خانوارهای کم‌درآمد به یک کلاف سردرگم و فرساینده بدل گشته است. طی روزهای اخیر، عمده‌فروشی‌ها و سوپرمارکت‌های محلی در چابهار به دلیل خودداری جمهوری اسلامی از پرداخت مطالبات انباشته‌شان، از پذیرش این اعتبار سر باز زده‌اند.

شهروندی از چابهار با اشاره به اینکه پس از یک هفته سرگردانی میان مغازه‌های مختلف توانسته تنها بخشی از اعتبار ۶ میلیون تومانی خانواده شش‌نفره‌اش را نقد کند، می‌گوید: «سهم خانواده من از این اعتبار نمایشی، تنها یک ظرف روغن، دو کیلو شکر، سه قوطی رب، دو بسته چای و مقداری ادویه بود.» این در حالی است که فروشندگانی معدودی که هنوز به ناچار یا با شرایط خاص با این طرح همکاری می‌کنند، اجناس را با قیمت‌هایی بسیار بالاتر از نرخ بازار آزاد به مردم قالب می‌کنند عملاً ارزش واقعی این اعتبار قطره‌چکانی را به صفر می‌رسانند.

این شهروند با انتقاد شدید از فرآیند تحقیرآمیز توزیع این سهمیه‌ها می‌پرسد چرا حکومت اصرار دارد به جای واریز مستقیم پول به حساب بانکی مردم و اعطای حق انتخاب آزادانه به خانواده‌ها، آن‌ها را روزها در صف‌های طویل و طاقت‌فرسا میان مغازه‌داران بدهکار و خسته سرگردان کند؟ 

کارشناسان معتقدند این نمایش‌های حمایتی نه تنها دردی از جامعه دوا نمی‌کند، بلکه فشار روانی و اقتصادی مضاعفی را بر اقشار آسیب‌پذیر تحمیل می‌کند تا حکومت بتواند ناکارآمدی خود در مهار تورم و تامین معیشت پایه را پنهان سازد.