چرخ‌های زندگی «حسن مکثایی»، پدر چهار فرزند اهل کهنوج، در جاده ایرانشهر به سرباز برای همیشه از حرکت ایستاد؛ نه بر اثر حادثه جاده‌ای، بلکه هدف گلوله‌های مستقیم و بدون هشدار مأموران لباس‌شخصی. روز ۲۱ مهرماه ۱۴۰۵، خودروی حامل سوخت او زیر آتش مستقیم یک دستگاه پژو ۴۰۵ بدون پلاک قرار گرفت تا لاستیک‌های ماشین هدف قرار گرفته، خودرو واژگون شود و این شهروند بلوچ به دلیل شدت جراحات در بیمارستان جان ببازد.
سوخت‌بری در خطه سیستان و بلوچستان نه یک انتخاب، بلکه تنها راه بقا برای جوانانی است که در حصار فقر سیستماتیک، تبعیض و نبود فرصت‌های شغلی پایدار محصور شده‌اند. با این حال، حاکمیت به‌جای چاره‌اندیشی برای این بحران ساختاری، پاسخ مطالبات معیشتی را با گلوله می‌دهد.
فاجعه‌بارتر از شلیک‌های بی‌ضابطه، «بی‌کیفرمانی» مطلق مأموران خاطی است؛ رویکردی امنیتی که به تداوم چرخه خونین کشتار شهروندان بلوچ رسمیت می‌بخشد.
Leave a Reply