زنگ خطر فروپاشی نهایی اقتصاد نیمه‌جان ایران با اعلام رسمی آغاز قطع گاز صنایع از ابتدای آبان‌ماه، به صدا درآمده است.
احسان قاضی‌زاده هاشمی و سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس حکومتی، در اعترافی تلخ از «ناترازی بی‌سابقه» انرژی پرده برداشته و تایید کرده‌اند که قطعی همزمان گاز و برق بخش صنعت تا پایان سال جاری خورشیدی ادامه خواهد یافت.
این فاجعه در کشوری رخ می‌دهد که روی دومین ذخایر بزرگ گازی جهان نشسته است، اما به دلیل دهه‌ها سوءمدیریت، فساد ساختاری، انزوای بین‌المللی و صرف درآمدهای ملی در پروژه‌های هسته‌ای و نظامی‌گری منطقه‌ای، از تامین بدیهی‌ترین نیازهای زیرساختی خود عاجز مانده است.
بحران انرژی در ایران اکنون به یک کلاف سردرگم و نابودگر تبدیل شده است. اتکای مطلق به نیروگاه‌های حرارتی فرسوده، عدم سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر و کاهش شدید تولید نیروگاه‌های برق‌آبی به دلیل خشکسالی‌های مستمر و مدیریت غلط منابع آبی، تیر خلاصی بر پیکر تولید ملی شلیک کرده است.
به گفته بهروز پورسلیمان، از اعضای اتاق بازرگانی، تاوان این بی‌کفایتی را بنگاه‌های کوچک و متوسط پس می‌دهند؛ واحدهایی که زیر بار قطعی مکرر انرژی، جهش قیمت مواد اولیه و کمبود سرمایه در گردش در حال له شدن هستند.
توقف چرخ تولید، به معنای زمین‌گیر شدن ۹۰ درصد از طرح‌های صنعتی جدید، موج تازه‌ای از اخراج و بیکاری کارگران، و ورود اقتصاد کشور به یک دوره رکود تورمی بی‌بازگشت است.
حاکمیت با قطع شریان انرژی صنایع، عملاً هزینه ناکارآمدی خود را از جیب کارگران و تولیدکنندگان پرداخت می‌کند.
Leave a Reply