ماشین کشتار شهروندان در استان‌های حاشیه‌ای همچنان قربانی می‌گیرد. روز سه‌شنبه ۱۴ مهرماه ۱۴۰۵، شلیک مستقیم و بدون هشدار نیروهای یگان امداد در ورودی شهر بندرعباس، به واژگونی و حریق مرگبار خودروی یک سوخت‌بر بلوچ انجامید.
در این فاجعه دردناک، «علی براهویی زیرکاری»، شهروند ۳۳ ساله دارای معلولیت جسمی، در میان شعله‌های آتش جان باخت.
علی، پدر سه دختر خردسال و ساکن روستای محروم «ماده کاریز» زابل بود. او نه یک تبهکار، که پدری مستأصل بود که با وجود ناتوانی جسمی و تنها برای تامین هزینه‌های نجومی درمان دخترک بیمارش (مبتلا به نارسایی کلیوی) تن به جاده‌های مرگبار سوخت‌بری داده بود. شلیک بی‌ضابطه ماموران امنیتی به خودروی وی، بار دیگر نشان داد که جان شهروندان، به‌ویژه در مناطق محرومی چون سیستان‌وبلوچستان، برای ماشین سرکوب هیچ ارزشی ندارد.
پیکر سوخته این پدر، در حالی در زادگاهش به خاک سپرده شد که سه کودک او اکنون بدون تنها نان‌آور خود، در برابر هیولای فقر و بیماری بی‌دفاع رها شده‌اند.
Leave a Reply