سواحل زیبای چابهار که می‌توانست نمادی از توسعه گردشگری و رفاه باشد، به دلیل فقدان بدیهی‌ترین امکانات امدادی و تابلوهای هشداردهنده، قتلگاه شهروندان بی‌گناه شده است.
روز پنجشنبه ۲۶ شهریور ماه ۱۴۰۵، سفر تفریحی یک خانواده به چابهار به فاجعه‌ای دردناک ختم شد و دو دختر بلوچ از اعضای خانواده «قنبرزهی» (نوه‌های حاجی ابراهیم و حاجی فقیر، اهل منطقه چاه‌زرد زاهدان) در میان امواج متلاطم دریا غرق شدند.
با وجود اینکه وزش بادهای موسمی در فصل تابستان و افزایش شدت جریان‌های دریایی در سواحل مکران پدیده‌ای کاملاً شناخته‌شده است، نهادهای مسئول کمترین اقدامی برای استقرار تیم‌های نجات غریق متخصص، ایمن‌سازی سواحل عمومی و اطلاع‌رسانی محیطی انجام نداده‌اند.
جان باختن این دو جوان، بار دیگر نشان داد که جان و امنیت شهروندان در پایین‌ترین سطح از اولویت‌های حاکمیت در استان محروم سیستان و بلوچستان قرار دارد.
Leave a Reply