سیاستهای ویرانگر اقتصادی و فساد نهادینه، سفره شهروندان ایرانی را به کوچکترین حد خود در تاریخ معاصر رسانده و امنیت غذایی خانوارها را با فروپاشی کامل مواجه کرده است.
بحران در بازار لبنیات به نقطهای رسیده که به دلیل کاهش شدید تقاضا، فروشندگان از مرجوع شدن گسترده محصولات خبر میدهند. میانگین قیمت گروه لبنیات تنها در یک ماه (امرداد) ۷.۸ درصد جهش داشته و تورم سالانه این گروه به ۱۶۳ درصد رسیده است؛ فاجعهای که سرانه مصرف لبنیات را از ۱۳۰ کیلوگرم در سال ۱۳۸۹ به کمتر از ۴۰ کیلوگرم در سال جاری سقوط داده است.
دادههای مرکز آمار ایران از تورم امرداد ۱۴۰۵، تصویری عریان از قحطی خاموش در کشور ارائه میدهد.
تورم بخش مواد غذایی به رقم بیسابقه ۱۲۸.۶ درصد رسیده و قیمت اقلام اساسی به شکل زیر پرواز کرده است:
روغن خوراکی: با ثبت تورم ۳۸۰ درصدی برای روغن جامد و ۳۴۰ درصدی برای روغن مایع، قیمت این کالای حیاتی نسبت به سال گذشته بیش از ۳.۵ برابر شده و در صدر رکوردداران گرانی قرار دارد.
تخممرغ و مرغ: ارزانترین منابع پروتئینی پیشین، اکنون با تورم ۲۹۳ درصدی (تخممرغ) و ۱۷۶ درصدی (مرغ) به اقلامی لوکس تبدیل شدهاند.
برنج خارجی: با جهش ۲۰۱ درصدی، هزینه خرید این کالای پرمصرف سهبرابر شده است.
گوشت، شیر و پنیر: شیر و پنیر تورم ۱۶۴ درصدی و انواع گوشت تورم ۱۴۱ تا ۱۴۵ درصدی را تجربه کردهاند.
این سونامی گرانی باعث شده تا ۱۲ استان کشور شامل آذربایجان غربی، ایلام، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، خراسان شمالی، کردستان، کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، گلستان، لرستان و هرمزگان، تورم نقطهبهنقطه بالای ۱۰۰ درصد را ثبت کنند که نشانگر تعمیق فقر مطلق در مناطق حاشیهای است.
Leave a Reply