سیاستهای ریاضتی و سوءمدیریت نهادهای دولتی، این بار گریبانگیر یکی از آسیبپذیرترین اقشار آموزشی کشور شده است. روز پنجشنبه ۱ مردادماه ۱۴۰۵، یک سربازمعلم شاغل در مناطق محروم شهرستان لاشار، با افشای فیش حقوقی خود، پرده از استثمار سیستماتیک وزارت آموزش و پرورش برداشت.
در حالی که خط فقر در ایران سر به فلک کشیده است، این فرهنگیِ در حال خدمت، از کاهش عجیب و بیدلیل حقوق خود از ۱۱ میلیون تومان به ۹ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان خبر میدهد. این فاجعه در شرایطی رخ میدهد که این جوانان، بار اصلی آموزش در مناطق حاشیهای و محروم سیستان و بلوچستان را بر دوش میکشند.
وی دردمندانه میگوید: «نهتنها بهبودی در کار نیست، بلکه هر ماه از سفره ما میدزدند.» وعدههای توخالی مسئولان برای پرداخت مابهالتفاوتها تنها به ابزاری برای خرید زمان و سرکوب اعتراضات خاموش این قشر تبدیل شده است. این وضعیت نشان میدهد که سیستم آموزشی کشور، نه تنها در تأمین زیرساختها، بلکه در پرداخت ابتداییترین حقوق نیروهای خود نیز به بنبست کامل رسیده و فشار ورشکستگی اقتصادی دولت، مستقیماً بر دوش معلمان و دانشآموزان مناطق محروم آوار شده است.
دیدگاهتان را بنویسید