تصادف یک دستگاه پژو پارس در محور منوجان–نودژ و برخورد آن با کوه، فاجعهای انسانی رقم زد که مقصر اصلی آن نه فقط یک سانحه رانندگی، بلکه بیکفایتی مطلق سیستم امدادرسانی بود.
این خودرو که حامل سوخت بود، بلافاصله پس از تصادف دچار حریق گسترده شد و یک جوان در میان شعلههای آتش جان باخت.
آنچه این فاجعه را دردناکتر و خشمبرانگیزتر میکند، حضور بیثمر ماشینهای آتشنشانی منوجان و نودژ بود.
نیروهای عملیاتی به دلیل فقدان تجهیزات اولیه نظیر «فومِ اطفای حریق» و حتی «پاره بودن لولههای آب»، عملاً تماشاگر سوختن یک انسان و گسترش آتش بودند.
این حادثه هولناک، پرده از فروپاشی زیرساختهای شهری برمیدارد.
در کشوری که ثروتهای ملی آن صرف ماجراجوییهای منطقهای و تجهیز گروههای نیابتی میشود، ایستگاههای آتشنشانی در مسیرهای ترانزیتی پرتردد مانند بندرعباس-منوجان، حتی از داشتن یک لوله آب سالم و فوم ضدحریق محروماند و تاوان این فساد را مردم با جان خود پس میدهند.
Leave a Reply