شهر تجاری چابهار، که شریان اقتصادی منطقه محسوب میشود، این روزها به جایگاهی برای اعمال قدرت و سرکوب تهیدستان توسط مدیران شهری تبدیل شده است.
گزارشها حاکی از آن است که شهردار چابهار، در اقدامی بیرحمانه دستور توقیف وانتبارهای دستفروشان زاهدانی را صادر کرده و با لحنی توهینآمیز به آنها گفته است: «جمع کنید و به شهر خودتان بروید؛ اینجا جای شما نیست.»
این رویکرد قهری در حالی اتخاذ میشود که این دستفروشان در گرمای طاقتفرسای ۵۰ درجه، تنها برای تأمین نان شب خانوادههایشان در کنار خیابانها بساط کردهاند. توقیف هر وانتبار با حدود یک تن میوه (که ارزانترین آنها هندوانه با ارزشی بالغ بر ۵۰ میلیون تومان است)، به معنای نابودی کامل سرمایه و به خاک سیاه نشستن خانوادههایی است که این محصولات را با قرض و بدهی فراهم کردهاند.
تناقضات مدیریت شهری در چابهار:
ثروت در برابر فقر: شهری که عنوان «قطب تجاری» را یدک میکشد، اما شهروندانش از بدیهیترین امکانات محروماند.
بحران زیرساخت: مناطقی مانند «کُمب» در مجاورت دریا با فقدان آب آشامیدنی و برق دستوپنجه نرم میکنند، اما اولویت شهرداری، سرکوب دستفروشان است.
سیاستهای ضد اشتغال: به جای ایجاد زیرساخت و بازارچههای محلی برای ساماندهی دستفروشان، سیاست «حذف فیزیکی و مصادره اموال» پیگیری میشود.
آیا شهرداری که قادر به تأمین ابتداییترین خدمات شهری نیست، وجدان و صلاحیت آن را دارد که رزق حلال شهروندان بیپناه را در شرایط خردکننده اقتصادی، اینگونه پایمال کند؟
دیدگاهتان را بنویسید