چهار ماه پس از کشته شدن علی خامنهای در پناهگاه، تأخیر بیسابقه در دفن او، پرده از رازهای مخوفی برداشته است؛ آیا اصلاً جسدی برای تشییع وجود دارد؟
روزنامه نیویورکپست در آستانه مراسم پرحاشیه تشییع جنازه «علی خامنهای»، به بررسی معمای جسد او پرداخته است. تأخیر طولانی چهارماهه در دفن کسی که ادعای رهبری جهان اسلام را داشت، پرسشهای جدی درباره وضعیت بقایای او ایجاد کرده است؛ چرا که سنت اسلامی اکیداً بر دفن سریع تأکید دارد و استفاده از مواد شیمیایی (مومیایی) را حرام میداند.
«دکتر محمد عمر»، کارشناس برجسته مبارزه با تروریسم، در گفتگو با فاکسنیوز دیجیتال، ابعاد تازهای از این رسوایی را شکافت. او با رد احتمال مومیایی شدن جسد به دلیل محدودیتهای شرعی، تأکید کرد که جسد قطعاً در سردخانههای مجهز به سرمای شدید نگهداری میشود. گرفتن یک فتوای شرعی «استثنایی» برای توجیه این کار در فقه شیعه حکومتی، کار دشواری برای بازماندگان قدرت نبوده است.
اما راز اصلی جای دیگری است: دکتر عمر با اشاره به نحوه کشته شدن خامنهای در نهم اسفند ۱۴۰۴ میگوید: «احتمالاً چیزی از جسد برای نمایش عمومی باقی نمانده است. خامنهای با مهمات به شدت نفوذکننده و سنگین در پناهگاه خود هدف قرار گرفت. سایر همراهان او هفتهها بعد تنها از طریق آزمایش دیانای شناسایی شدند.»
این کارشناس تحلیل میکند که حکومتی که یک جسد سالم در اختیار داشته باشد، بارها محل دفن را تغییر نمیدهد و مراسم خداحافظی را لغو نمیکند.
این رفتار عصبی و پنهانکارانه نشان میدهد آنچه در اختیار جمهوری اسلامی است، صرفاً «بقایایی» است که قابلیت نمایش در تابوت را ندارد و این نمایش طولانی، نه از سر احترام، بلکه تلاشی برای مهندسی افکار عمومی و لاپوشانی ابعاد واقعی ضربهای است که در اسفندماه دریافت کردهاند.
دیدگاهتان را بنویسید