ماشین ترور و کشتار بیپاسخ جمهوری اسلامی در راهها و جادههای بلوچستان همچنان قربانی میگیرد. امروز سهشنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵، در حالی که هشت روز از جنایت خونین جاده بم به زاهدان میگذرد، ابعاد تازهای از بیقانونی و قساوت نیروهای نظامی رژیم بر ملا شده است.
بامداد دوشنبه ۱ تیرماه، حوالی ساعت ۳ شب، دو خودروی تویوتا وانت و پژو ۴۰۵ متعلق به شهروندان بلوچ در ۵۰ کیلومتری شهر بم در حال حرکت به سمت زاهدان بودند. نیروهای نظامی رژیم که از قبل در تاریکی جاده کمین کرده بودند، بدون هیچگونه فرمان ایست، اخطار یا شلیک هوایی، به طور مستقیم بارانی از گلوله را به سمت سرنشینان، باتری و لاستیکهای خودروها روانه کردند.
این تیراندازی وحشیانه در حالی رخ داد که به شهادت منابع محلی، این خودروها هیچگونه بار قاچاق یا محموله ممنوعهای به همراه نداشتند. در این رگبار کورکورانه:
واحد شهنوازی، ۶۹ ساله، مبارز باسابقه، متأهل و پدر ۸ فرزند، در دم جان باخت.
فرامرز شهنوازی (حسینزهی)، ۴۶ ساله و پدر ۳ فرزند، به شدت مجروح و توسط نیروهای امنیتی ربوده شد.
سرنشین سوم نیز مجروح شد اما موفق شد از این مسلخ بگریزد.
واحد شهنوازی، یک شهروند عادی نبود؛ او از مخالفان سرسخت و شناختهشده جمهوری اسلامی بود که سالها به دلیل تعقیب و آزار نهادهای امنیتی، به صورت مخفیانه زندگی میکرد و پیش از این نیز چندین تن از بستگان نزدیک خود را در تیراندازی جنایتکارانه ماموران از دست داده بود. این سابقه، فرضیه ترور هدفمند این مخالف سیاسی تحت پوشش مبارزه با قاچاق را به شدت تقویت میکند.
وقاحت رژیم جایی به اوج میرسد که یکی از مهرههای سرکوب به نام سرهنگ «علی حجتنیا» در اداره مبارزه با مواد مخدر کرمان، با برخورد تند و توهینآمیز به خانوادههای داغدار، مدعی کشته شدن دو نیروی نظامی در این واقعه شده و به صراحت اعلام کرده است که پیکر واحد شهنوازی را به خانوادهاش تحویل نخواهد داد؛ روشی کثیف و دیرینه برای تحت فشار گذاشتن خانواده قربانیان و بایکوت خبری جنایات.
از سوی دیگر، فرامرز شهنوازی که با بدنی مجروح و تیرخورده به بازداشتگاه بدنام کرمان منتقل شده، از زمان بازداشت تاکنون تنها یک تماس چند ثانیهای با خانواده داشته است. قطع ارتباط کامل او و ممانعت از دسترسی به درمان مناسب، جان این پدر بلوچ را به شدت در معرض خطر قرار داده است.
Leave a Reply